sunay akın

trabzonlu olan şair, yazar ve tiyatro oyuncusu. sanatını yıllardır memleketin üzerindeki pusu kaldırmak için kullanan güzel bir şahsiyettir. ayrıca müzecilik alanında ülkemiz adına bir ilki gerçekleştirip (bkz: sunay akın oyuncak müzesi) istanbul- göztepede bir oyuncak müzesi açmıştır, gidip görülesidir.
"...son karesi gibi red kit'in
batan güneşe doğru
sürerken atımı
gitme kal demeni bekliyorum
ama yalnızca
rüzgar çekiştiriyor atkımı..."

dizelerinin sahibi şair.
bazen susmak gerekiyormuş, bazen bomboş bakmak gerekiyormuş hayatın yalanlarına.
anlamaya çalışmak saçmalık!
anlamadan yaşamak gerekiyormuş.
ama bazen unutmak gerekiyormuş, unutulma pahasına.
zaman değilmiş gideni getiren, aslında zamanmış var olanı götüren.

dizelerinin sahibi
kendisini tanımak için oyuncak müzesini ziyaret etmeniz gereken çok yönlü sanatçı.
çok sempatik bir insandır kendileri vakti zamanında bundan 10-12 sene önce kendilerini görmüştüm sanki her an ağlayabilicek gibi bir neşesi vardı bilmem anlatabildim mi? böyle sanki çok mutluymuş ve o mutluluğa ulaştığı için ağlayabilirmiş gibi.
bir dostun sıcaklığına
öylesine
yaslamak istiyorum ki başımı
ya omuzunu uzat sevgilim
ya da telleri kopuk
bir kemanı

kanadının altına sığınacak
bir kuş arayan
eskimiş saçak gibiyim sensiz
ya da bütün balinaların
kıyıya vurup
intihar ettiği
bir deniz

bir hitit çanağıyım
toprağa gömülü
ve sen
ilk kazısını yapan
bir arkeolog ürkekliğiyle
ellerinin arasına
al beni

tek dileğimdir çünkü benim
sana yakın bir sunay akın

^şiirlerini seviyoruz.