somut ve soyut ayrımı

oldukça hatalı yapıldığını düşündüğüm ayrımdır. bu durumu biraz daha netleştirmeye çalışacağım;
bilindiği üzere evren'de yer kaplayan, gözlemlenebilen, fiziksel ya da matematiksel karşılığı olan şeylere somut, bu nitelikleri taşımayan "şey"lere de soyut tanımı yapılır. ancak bu durum gerçekten böyle midir? fiziksel karşılıklarını bulduğumuz şeyleri soyut tanımından çıkarabilir miyiz? biraz daha açalım;
klasik bir edebiyat öğretmenine bir bilgisayar oyunundaki canavarın ne olduğunu sorarsanız soyut cevabını verecektir. ancak o canavarı oluşturan yazılımlar, o yazılımın işlemesi için yapılmış işlemciler, ve işlemcilerin temeli 1 ve 0 kod dizilimleri, o dizilimleri de oluşturan elektrik yüklü parçacıklar gayet somut varlıklardır. dolayısıyla oyundaki canavar, basit bir şekilde elektriğin gerçekliği ile somutlaşabilir. şimdi daha zor bir kavramı ele alalım; mutluluk
kesinlikle soyut bir kavram olduğu düşünülür ancak, az önce verilen örnekteki gibi mutluluk da beynin bir çeşit çalışma şekilleri sonucunda ortaya çıkan bir şey ise, ve mutluluk ilizyonunu ortaya çıkaran her bir madde fiziksel olarak tespit edilebiliyorsa, mutluluk da materyalist paradigma ile kolayca temellendirilip somutlanabilir. dolayısıyla düşünce, maddenin bir formundan ibaretse, ürettiğimiz manevi değerlerin tamamı maddesel bir çöplüğe dönüşür. yani sıçıp batırmakta özgürsünüz.
biri diğerine bağlanamadığında travmatik ruhsal-fiziksel sonuçlara yolaçan eytişimsel yöntem.
Güven Sözlük