los crosnocrimenes

çok başarılı bir ispanyol filmidir. sıradan yaşantısı, güzel bir karısı olan bir beyfendinin tesadüfler sonucu zaman yolculuğu kısır döngüsüne girmesi mevzuularından oluşur. ''ormanda veya evde yalnız olduğunuz için korkmazssınız, belki de yalnız olmadığınız için korkarsınız'' deyimini aklımdan defalarca geçirten filmdir. belki yönetmenin bile öyle bir amacı yoktur ama bu filmi kendi uydurduğum bir sinema türüne oturtmak isterim. ''sosyal bilimkurgu'' film dram desen dram değildir, bilimkurgu desen bilimkurgu değildir. sade bir bilimkurgu üzerinden insan hayatındaki en acı verici kısır döngüleri seyircinin yüzüne bir tokat gibi çarpmaktadır.